Spacer po tym mieście zajmie Ci 30 minut, ale czy warto się spieszyć?

Dziś zabieram Cię w dalszą podróż po zakątkach prowincji Arezzo. Zjedziemy nieco na południe od stolicy. W końcu pojawiają się upragnione strzeliste cyprysy. W końcu ta „prawdziwa” Toskania – chciałoby się krzyknąć. Spontanicznie odwiedzamy w tej części prowincji mało znane Lucignano.

Odkryte przypadkiem Lucignano

Do Lucignano (XIV wiek) trafiliśmy przypadkiem, jak zwykle. W drodze do Montepulciano. To według mnie jedno z najpiękniejszych miejsc Toskanii. Jak większość włoskich średniowiecznych miasteczek, położone jest na wzniesieniu. Oczywiście niegdyś takie usytuowanie miało duże znaczenie strategiczne. Lucignano było bowiem miastem typowo warownym. Obecnie można powiedzieć, że bez samochodu, ani rusz.

Miasteczka takie jak Lucignano budowane były na planie okręgu (kształt może bardziej jajowaty) i otoczone wysokimi murami obronnymi. Wjazdu, jak słusznie można się domyślić broniła solidna brama.

Domy w Lucignano większości zbudowane są z cegły i kamienia, wąskie urokliwe brukowane uliczki, malutkie sklepiki wypełnione najlepszym na świecie swojskim winem i wędlinami. Gdzieniegdzie mały antykwariat lub sklep z ceramiką. Kilka restauracyjek i obowiązkowo lodziarnio-kawiarnia, miejsce sjesty męskiej części populacji miasteczka. Czego jeszcze chcieć od życia?

Tłumów nie ma, można więc swobodnie się poruszać i kontemplować w spokoju to miejsce i odpoczywać od zgiełku turystów. Przejście dookoła, lub wzdłuż i wszerz (skróciwszy drogę schodkami), zajmie około pół godziny. Jak z każdego miasta położonego na górze, widoki na toskańskie okolice są niewyobrażalne. Warto zrobić sobie dłuży postój na kawę lub obiad.

Co robić w Lucignano?

Wspaniale zrobi Ci spacer brukowanymi uliczkami, poczynając od głównej bramy miasta usytuowanej przez Via di Circonvallazione. Można wstąpić do Collegiata Sam Michele z XVI w., w którym znajduje się muzeum obrazów.

Warto wejść do Kościoła św. Franciszka (Chiesa di San Francesco), który powstał w XIII wieku. Zbudowany w stylu gotyckim z romańska fasadą. W środku znajdziesz freski m.in. Bartolo di Fredi.

Miasteczko słynie ze swojego osobliwego drzewa, tzw. „Drzewa z Lucignano”, zwanego też „Drzewem życia”, czy „Złotym drzewem”. Jest to dwu i pół metrowej wysokości masywny, złoty relikwiarz, ozdobiony koralami. Pochodzi on z XIV/XV wieku. Z centralnego trzony wyrastają 24 ramiona. Na końcu dwunastu z nich umieszczone są medaliony poświęcone apostołom, pozostałe dwanaście zdobią korale. W XIV-wiecznym Palazzo Comunale możesz obejrzeć świetnie zachowane freski.

W ostatnią niedzielę maja warto zobaczyć święto „Maggiolata Lucignanese”, czyli paradę udekorowanych wozów, z postaciami w kostiumach.

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *