21 filmów z Italią w tle, które (nie)koniecznie musisz obejrzeć

Kto nie marzył o długich włoskich wakacjach? Kto nie śnił o domu w słonecznej Toskanii, Ligurii, czy na Sycylii? A może są wśród Was Ci, którzy chcieliby przeżyć prawdziwie romantyczną historię? Bez względu na charakter doznań i rodzaj argumentu, jedno jest pewne. Do Włoch przeniosą nas (szczególnie w czasie, kiedy nie w głowie nam wielkie podróżowanie) filmy tam nakręcone. Zasiądź więc z kieliszkiem Prosecco, nad talerzem makaronu albo zwyczajnie z miską popcornu i odpłyń, odleć (jak wolisz) w krainę słońcem i winem płynącą. Naciesz oko i ducha, chłoń inspiracje na kolejny wyjazd. Oto filmy z Italią w tle.

Malena (2000)

Akcja filmu toczy się w 1941 roku na Sycylii. Do małego miasteczka przyjeżdża piękna Malena. 13-letni Renato Amoroso dostaje na jej punkcie obsesji. Śledzi jej każdy krok, czemu przeciwstawiają się jego rodzice. Malena staje się obiektem żądzy i zazdrości mieszkańców Castelcuto. Tylko jeden zakochany w niej chłopiec postanawia pomóc kobiecie w najbardziej nieoczekiwany sposób.

Film powstał w Syrakuzach (na wschodzie Sycylii).

Reżyseria: Giuseppe Tornatore

Pod słońcem Toskanii (2003)

Tego filmu nie trzeba nikomu reklamować. Zdobył niesamowitą popularność i taką też gigantyczną sławą okrył Cortonę i okolice. Co roku gnieżdżą się w niej tysiące Amerykanów i nie tylko, w poszukiwaniu słynnej Villi Bramasole. Co nieco o willi, w której kręcono film znajdziesz w tym artykule.

Najkrócej rzecz ujmując film opowiada historię Frances, która po rozwodzie, wyjeżdża na wycieczkę do Toskanii i kupuje w niej stary dom. Z pomocą polskiej ekipy budowlanej przywraca mu dawny blask.

Ciekawostki: Reżyserka chciała, by polskich imigrantów zagrali aktorzy z Polski, ale nie doszło to do skutku. Były problemy z pozwoleniem na pracę i wizami dla Polaków we włoskiej ambasadzie.

Większość scen kręcona była w Toskanii, m.in. w Cortonie, Arezzo, Montepulciano, Sienie i Florencji, a także w Rzymie i Positano (Kampania).

Reżyseria: Audrey Wells

Jedz, módl się i kochaj (2010)

Choć nie cały film kręcono we Włoszech i może nie zdobył mojego serca, jak inne wymienione, to jednak zdecydowałam się go umieścić na tej liście.

Film bardziej do przemyślenia, niż bezrefleksyjnego oglądania.

Tak też robi Elizabeth Gilbert, która po rozwodzie podejmuje decyzję o wyjeździe z Ameryki. W pierwszej kolejności do Rzymu, następnie do Indii, aż w końcu trafia do Indonezji.

Bardziej niż podróż w sensie geograficznym, jest to podróż w głąb siebie, spojrzenie na swoje dotychczasowe życie, Elizabeth liczy na to, że w końcu będzie wiedziała jak zmienić swoje życie i jak nim pokierować.

Wielkie piękno (2013)

Historia starzejącego się dziennikarza, który przemierzając ulice Rzymu, wspomina swoją pełną namiętności, acz bezpowrotnie utraconą młodość.

Film kręcono w Isola del Giglio i Rzymie.

Reżyseria: Paolo Sorrentino

Wesele w Sorrento (2013)

To bardzo pozytywny film. Opowiada o chorobie, przemijaniu i miłości dwojga ludzi w dojrzałym wieku. Dwie rodziny spotykają się w tytułowym Sorrento na weselu, podczas którego nic nie przebiega jak zostało zaplanowane. Zamieszanie ma jednak szczęśliwy finał.

Zdjęcia kręcono w Kopenhadze i Harlev (Dania), Sorrento i Sant’Angelo.

Produkcja: Dania / Francja / Niemcy / Szwecja / Włochy

Reżyseria: Susanne Bier

Zakochani w Rzymie (2012)

Wspaniała obsada i genialny reżyser – wizjoner. Miłosne perypetie z Rzymem w tle. To trzeba zobaczyć.

Reżyseria: Woody Allen

Listy do Julii (2010)

Ten film to przede wszystkim świetna obsada: Vanessa Redgrave i Franco Nero.

Film ze szczęśliwym zakończeniem o poszukiwaniu dawnej miłości. Na tej kanwie rodzi się też nowe uczucie…

Film był kręcony głównie w Sienie, Soave i Weronie.

Reżyseria: Gary Winick

Ukryte pragnienia (1996)

Film opowiada historię Lucy, która przyjeżdża do małego włoskiego miasteczka, które 19 lat temu odwiedziła jej zmarła matka. Jej celem jest odnalezienie swego biologicznego ojca. Chciałaby też spotkać się z chłopakiem, w którym zakochała się cztery lata wcześniej. Czy ma jakiekolwiek szanse?

Reżyseria: Bernardo Bertolucci

Genua. Włoskie lato (2009)

Opowieść o Joe (w tej roli wyśmienity Colin Firth), który razem z córkami, Kelly i Mary postanawia rozpocząć nowe życie w Genui.

Film o relacjach, odnajdywaniu się w nowym, nieznanym otoczeniu, o nowym początku wszystkiego…

Zdjęcia do filmu nakręcono m.in. w Camogli i Genui.

Reżyseria: Michael Winterbottom

Kilka słów o miłości (2005)

Przez pryzmat czterech par odkrywamy tajemnice stanu zakochania, logikę partnerskich kłótni i sercowych katastrof, mechanizm zdrady oraz misterne starania o powrót do normalności.

Film został nakręcony w Rzymie.

Reżyseria: Giovanni Veronesi

Turysta (2010)

Wspaniała Wenecja. To pierwsze, co przychodzi na myśl na hasło „Turysta”.

„The Tourist” to remake francuskiego thrillera „Anthony Zimmer” z 2005 roku. Film opowiada o amerykańskim turyście (grany przez Johnnego Deppa), który znajduje się w niebezpieczeństwie z powodu spisku uknutego przez agentkę Interpolu (Angelina Jolie). Kobieta wykorzystuje go jako przynętę, by wywabić z kryjówki nieuchwytnego przestępcę, z którym kiedyś miała romans.

Zdjęcia kręcono w Paryżu oraz w Treviso i Wenecji.

Reżyseria: Florian Henckel von Donnersmarck

Zapiski z Toskanii (2010)

To opowieść o naturze związków między kobietą i mężczyzną i jak tytuł wskazuje wszelkie rozważania mają miejsce w Toskanii.

Zdjęcia do filmu powstały w miejscowościach: Cortona, Lucignano i Arrezo.

Reżyseria: Abbas Kiarostami

Il Postino (1994)

W zasadzie klasyk włoskiego filmu. Wielokrotnie nagradzany (m.in. Oskar za muzykę, nagrody BAFTA i Cezary) oraz nominowany do nagród.

Rok 1952, jedna z niewielkich wysepek u wybrzeży Włoch. Tytułowy Listonosz Mario Ruoppolo, syn ubogiego rybaka, marzy o wyrwaniu się z rodzinnego miasta. Chciałby zostać poetą. Zaprzyjaźnia się ze sławnym poetą Pablo Nerudą, który uczy go pisania miłosnych wierszy. W ten sposób Mario zdobywa serce Beatrice.

Film nakręcono w Mesynie i Neapolu.

Reżyseria: Michael Radford

Anioły i demony (2009)

Kolejna przygoda Roberta Langdona – światowej sławy historyka i badacza symboli – profesora uniwersytetu Harvarda. Langdon trafia na trop wielowiekowego bractwa znanego pod nazwą Iluminaci – najbardziej wpływowej organizacji podziemnej w historii ludzkości –  którego odwiecznym wrogiem jest Kościół Katolicki. Chcąc zapobiec katastrofie Langdon udaje się do Rzymu, gdzie zagadkę pomaga mu rozwiązać Vittoria Vetra. No i rozpoczyna się zapierająca dech w piersiach podróż zaułkami Wiecznego Miasta.

Rzymska diecezja nie wyraziła zgody na to, aby amerykańska ekipa filmowa kręciła zdjęcia do filmu w kościołach Wiecznego Miasta, m.in. w Santa Maria del Popolo oraz Santa Maria della Vittoria, gdzie w książce Dana Browna miały miejsce brutalne morderstwa kardynałów. Dostojnicy kościelni uznali bowiem, że film ten godzi w uczucia religijne katolików.

Te miejsca, które w Rzymie okazały się niedostępne, np. watykańskie komnaty zastąpił Pałac królewski Reggia di Caserta na południu Włoch.

Zdjęcia do filmu były kręcone między innymi w Los Angeles i w Rzymie.

Reżyseria: Ron Howard

Gladiator (2000)

Tego filmu także nie trzeba szczególnie omawiać. Przede wszystkim uwagę przyciąga niesamowita muzyka, jednego z najlepszych twórców muzyki filmowej Hansa Zimmera.

No a teraz przyznajcie się, kto ma w swoich prywatnych archiwach zdjęcie w polu w dolinie Val d’Orcia niczym Russell Crowe powracający do swojego domu? To teren prywatny, ale wielu śmiałków go odnajduje i zatrzymuje ten niezapomniany kadr z filmu.

W 2001 roku film zdobył 5 statuetek Oscara: za Najlepszy film (dla Branko Lustig, Davida Franzoni, Douglasa Wick), dla najlepszego aktora pierwszoplanowego (dla Russella Crowe), za najlepsze efekty specjalne, za najlepsze kostiumy (dla Janty Yates) oraz za najlepszy dźwięk (dla Boba Beemera, Kena Westona, Scotta Millan)

Generał Maximus – prawa ręka cesarza, wybitny żołnierz i dowódca rzymskiej armii, szczęśliwy mąż i ojciec – w jednej chwili traci wszystko i zostaje skazany na karę śmierci. Jako niewolnik-gladiator musi walczyć na arenie o przeżycie. Maximusowi cudem udaje się uciec. Trafia do niewoli, gdzie zostaje wyszkolony na gladiatora. Z walki na walkę zyskuje popularność, a na jego występy zaczyna przychodzić coraz więcej ludzi. Maximus jako wojownik wraca do Rzymu, by pomścić swoich bliskich, ale wie, że jedyną potęgą większą od władzy cesarza jest wola ludu i dlatego, by dokonać zemsty, musi stać się największym bohaterem Imperium.

Film nakręcono w wielu miejscach. Oprócz znanej włoskiej doliny Val d’Orcia także w:  Warzazacie, Ajt Bin Haddu (Maroko), na terenie formacji skalnej Alabama Hills (Kalifornia, USA), w Shepperton, lesie Bourne Wood (Anglia, Wielka Brytania) oraz Kalkarze (Malta).

Reżyseria: Ridley Scott

Mój dom w Umbrii (2003)

Opowieść zaczyna się niezbyt szczęśliwie, bowiem w pociągu pełnym pasażerów wybucha bomba. Cztery osoby uchodzą z życiem z tragedii i docierają do willi, której właścicielką jest jedna z ocalałych, pani Delahunty – autorka powieściowych romansów. Cała czwórka powoli dochodzi do siebie po katastrofie i zaprzyjaźnia się ze sobą.

Zdjęcia kręcono w Anglii (w Shepperton w Surrey i Londynie) oraz w Rzymie i w Sienie.

Reżyseria: Richard Loncraine

Casanova (2005)

Filmów i seriali o słynnym podrywaczu powstało wiele. Tu jednak chodzi o film z Heathem Ledgerem w roli tytułowego amanta.

To kolejna z cyklu opowieści o losach słynnego uwodziciela i jego podbojach sercowych. Po raz pierwszy w życiu Casanova został… odrzucony przez adorowaną kobietę. Zaczyna więc swoją dobrze wyuczoną grę, aby jednak osiągnąć cel. Czy mu się to uda?

Film kręcony był głównie w Wenecji. Sala w uniwersytecie, gdzie Casanova widzi po raz pierwszy Francescę, nie jest budynkiem w Wenecji. Jest to Teatro Olimpico w mieście Vicenza, 45 minut drogi od Wenecji.

Reżyseria: Lasse Hallström

Życie jest piękne (1997)

Piękna opowieść, nagrodzona trzema Oskarami, nagrodami BAFTA, nagrodą w Cannes (i innymi) oraz licznymi nominacjami.

Choć osadzona w realiach II wojny światowej, to niesamowicie pozytywna opowieść o Guido, który w wyniku hitlerowskich, rasistowskich prześladowań wraz ze swoim synem i wujkiem trafia do obozu koncentracyjnego. Guido wykorzystując swoją niesamowitą wyobraźnię próbuje złagodzić okrutną rzeczywistość w oczach dziecka i przekonuje chłopca, że są w miejscu, gdzie odbywa się bardzo ważna gra. Biorą w niej udział dorośli – więźniowie i strażnicy, a główną nagrodą ma być wymarzony przez dziecko… czołg.

Zdjęcia do filmu kręcono w Arezzo, Cortonie, Montevarchi oraz Terni.

Reżyseria: Roberto Benigni

Życie przed sobą (2020)

Wzruszając ciepła historia 12-letniego Momo i jego relacji z Madame Rosą. Seniorka ocalała z Holokaustu i zamieszkała w apulijskim Bari. Pewnego dnia przyjęła pod swój dach niesfornego Momo, który wcześniej okradł ją na ulicy. Rodzi się między nimi szczególna więź. Momo w końcu ma o kogo się zatroszczyć.

Film kręcono w Bari (Włochy) podczas pandemii Covid-19 z zachowaniem wszelkich restrykcji sanitarnych.

Reżyseria: Edoardo Ponti

Koneser (2013)

To jeden z moich ulubionych filmów. Wspaniała obsada (rewelacyjny Geoffrey Rush), fabuła trzymająca w napięciu i niesamowite zakończenie. Prawdziwa perełka dla koneserów.

Virgil Oldman (Geoffrey Rush) jest właścicielem domu aukcyjnego i wybitnym znawcą i pasjonatem sztuki, której poświęca czas zarówno zawodowy, jak i prywatny. To także kolekcjoner. Zamknięty w sobie, nie dopuszcza do siebie wielu osób. Wyjątek stanowią Billy Whistler (Donald Sutherland), który dzieli z nim pasję oraz młody konserwator starych mechanizmów, Robert (Jim Sturgess).

Jego życie wywraca do góry nogami jeden telefon…

Zdjęcia do filmu kręcono w Pradze, Wiedniu oraz Merano, Bolzano, Rzymie, Parmie, Trieście i Mediolanie.

Reżyseria: Giuseppe Tornatore

Czysta formalność (1994)

W burzową noc na komisariat policji zostaje doprowadzony dziwnie zachowujący się człowiek (Gerard Depardieu). Nie może on potwierdzić swojej tożsamości ani odtworzyć w pamięci kilku ostatnich godzin, ani wytłumaczyć śladów krwi na swoim ubraniu. Przesłuchanie rozpoczyna komisarz (Roman Polański), dzięki któremu tajemniczy mężczyzna okazuje się słynnym pisarzem Onoffem. Powoli obaj mężczyźni rozwiązują zagadkę pisarza, jego utraty pamięci i śladów krwi…

W deszczową noc patrol policji zatrzymuje na leśnej drodze podejrzanie zachowującego się mężczyznę. Przesłuchujący go inspektor (Roman Polański) uważa, że mężczyzna popełnił morderstwo (w jednym z pobliskich domów znaleziono zwłoki), ponieważ plącze się w zeznaniach i nie może potwierdzić swojej tożsamości. Nie pamięta też ostatnich godzin i nie potrafi wyjaśnić skąd na jego ubraniu wzięły się ślady krwi. Trwające całą noc przesłuchanie doprowadza do zaskakujących wniosków.

 Film kręcono w Santo Stefano di Sessanio i Rzymie.

Reżyseria: Giuseppe Tornatore


Oczywiście nie jest to ranking moich ulubionych filmów, choć niektóre rzeczywiście polecam w ciemno. Bez niektórych nawet nie mogłabym się obejść. Nie jest to także żadne „must see”. Wybrałam do tego artykułu niektóre filmy bardzo oczywiste, niektóre mniej znane oraz klasyki.

Zapewne arcydzieł włoskiego kina jest dużo więcej, tutaj jednak chodziło o dobre, lekkie kino do kieliszka Prosecco. Obrazy, które mogą nam przypomnieć o własnych podróżach w rejony, gdzie je kręcono. Filmy, które staną się inspiracją do zaplanowania kolejnych wojaży.

Jeśli Twoim zdaniem czegoś w zestawieniu zabrakło, a mogłoby się znaleźć (chodzi oczywiście o filmy z Italią w tle) dopisz śmiało do listy.

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *